Na maanden van onderzoeken en vooral veel wachten, is Luca dan eindelijk geopereerd. Vorige week donderdag, was het zover.
Zijn balletjes waren niet ingedaald, dus hebben ze die vastgezet in zijn balzakjes.
Ze zijn nu nog een beetje blauw en de littekens in zijn liezen ( deze zijn gemaakt om de balletjes te zoeken, aangezien ze nog in de lies-kanalen zaten) zien er ook netjes en niet eng uit. Hij heeft nu wel veel meer last van verlatingsangst. Wel zielig, maar de operatie was wel nodig. Hij speelt wel weer gewoon, maar soms (en dat is logisch) heeft ie pijn bij verkeerde en onverwachte bewegingen. Het komt wel weer goed en ik ben toch blij, dat we dit hebben gedaan. Liever nu, dan wanneer hij er last en pijn van heeft, of misschien onvruchtbaar wordt.
Wat een verschrikkelijke ervaring, om je kind te zien inslapen en op de OK achter te moeten laten.
Dit hoop ik echt nooit meer mee te hoeven maken, maar je weet maar nooit...
reacties (0)